http://youtu.be/C8OBlq_svBY

Ik had het nog nooit gedaan, maar iets in me zei dat duiken ontzettend fascinerend zou zijn. Ik had Christianne vrijdag beloofd dat ik met haar samen de SDI Open Water cursus zou gaan doen. Ze vond het leuk en was blij met mij als haar divebuddy. Nou ja, helemaal uit het niets kwam het natuurlijk niet, ik wist in Nederland al dat ik dit wilde gaan doen, dus het kwam wel goed uit dat ik dit nu samen met Christianne kon doen.

Zaterdag ochtend ging deze nieuwe wereld voor ons open. Geen gewone wereld, nee, de prachtige onderwater wereld. Om 8.30u loop ik de Dive Inn binnen. Het ligt aan het einde van de boulevard, tegenover de Zuidpier en Cha-Cha-Cha Beach. Vanaf het moment dat ik daar aan kom lopen, voel ik me daar meer thuis dan thuis. Dichtbij zon, zee, strand. Deze Makamba (Nederlander), hoorde de azuurblauwe zee al roepen. Zo vaak als ik kan, zal ik van deze zee blijven genieten.

Christianne studeert in Groningen en wilt Aardrijkskunde docent worden. We hebben elkaar op de Poolparty leren kennen (door de komst van andere stagiaires en ons bij het zwembad, daalde de gemiddelde leeftijd der aanwezigen met enig decennia). Zoals ze in de musical Grease zingen ‘We go together' was het ook met Christianne en mij. Toen we samen met de andere stagiaires vrijdagavond tijdens Happy Our bij ‘Spice' zaten, kwam haar vriend, Kasimir, met het briljante idee. Terwijl ik met klotsende oksels en zweet tussen de billen nog moest bedenken of ik het duiken toch niet wat spannend vond, werd Christianne helemaal enthousiast van Kasimir's voorstel. Ik moest samen met haar gaan duiken (stuiter-stuiter). Dit heeft er wel voor gezorgd dat ik 3 hele leuke en gezellige dagen samen met Christianne had. Voor de Gennepse mensen onder ons, de vader van Christianne is overigens directeur bij Jansenpers (wat een kleine wereld!)

We gaan met de andere cursisten bij elkaar zitten. Ik zit naast Christianne, en pak het theorie boek dat we zojuist hebben gekregen. Een blauw boek met mooie duikfoto's ‘SDI Open Water Scuba Diver Manual' . Ik begin te bladeren in het theorieboek, zoals je in het vliegtuig de gids met duty free articles leest om in de stemming te komen. Chris (zo heet onze instructeur) stelt ons vragen waarmee hij bereikt dat er snel een ontspannen en gezellige sfeer ontstaat binnen de groep. Soms heb ik geen idee wat Chris zojuist gezegd heeft, maar dat maakt niet veel uit. Een imago van verstrooidheid - in combinatie met mijn brede lach op mijn gezicht en veel ouwehoeren tussendoor - zorgt ervoor dat Chris hier totaal geen weet van heeft.
Het is ondertussen 10.00u en de eerste stukje theorie zit erop, Chris deed zijn best om zijn routinepraatje over de theorie en de oefeningen die we gaan doen, zo origineel mogelijk te brengen en maakte daarbij grappen waarvan ik denk dat ze bij elke cursus weer terug zullen komen.

Tijd om ons klaar te maken voor het echte duiken! Ik ben er nog niet uit of ik me hierbij op mijn gemak voel, maar ik ben er hoe dan ook van overtuigd dat Christianne en ik er samen een leuke dag van zullen maken. Het is nog best wel een lastige puzzel om alles goed in elkaar te zetten, maar uiteindelijk lukt het ons (met wat hulp). En dan lopen Christianne en ik bepakt en bezakt samen, met kloppend hart, de zee in.
We beginnen met wat oefeningen onderwater, echt bijzonder knap als je ziet hoe gemakkelijk Chris alles duidelijk kan maken met gebaren. Na de oefeningen zijn we een stukje gaan duiken. We zijn uiteindelijk 57 min. onder water geweest, en Christianne en ik vonden het allebei super leuk!! Alleen kwamen we met blauwe lippen, flink klappertandend, de zee uit. Doordat iedereen om beurten de oefeningen moest doen, zit je een hele poos stil op de bodem van de zee. En Christianne en ik bleken de twee grootste koukleumen te zijn. Gelukkig was er toen we boven kwamen, die lekker warme zon, waarin we ons snel konden opwarmen.

Christianne en ik bouwen rustig onze duikset weer af en spoelen hierna al het zoute water van ons af. Een raar idee vinden we het wel, over twee dagen is deze cursus voorbij en zijn wij gecertificeerd om zelfstandig tot 18 m. diep te duiken. We krijgen huiswerk mee, het theorieboek waarin ik deze ochtend nog zo ontspannen aan het bladeren was, moet morgen helemaal uit zijn. En alle opdrachten moeten zijn gemaakt. BAM. 5 hoofdstukken en alles in het Engels... Ik ga met Christianne mee naar hun appartement. Daarmee begint mijn studieontwijkend gedrag. Manjana, manjana...

De volgende dag heb ik mijn huiswerk niet af, foei Lonneke! Mijn naam komt op het bord met een streepje erachter. Dit betekend dat ik een bolletje ijs verschuldigd ben aan Chris. Ik weet dan nog niet dat op het einde van de dag er nog 11 streepjes bij zullen staan. Elke keer als wij duikbril zeggen i.p.v. masker, fles zeggen i.p.v. tank en/of flipper zeggen i.p.v. vin krijgen we er een streepje bij. En die liepen dus snel op. Ook vandaag gingen we natuurlijk weer het water in, weer eerst wat oefeningen en daarna weer echt duiken. Deze oefeningen gingen vandaag niet helemaal goed bij mij. Iedereen moest het masker vol laten lopen met water. Het zoute water prikte in mijn ogen, waar ik niet op bedacht was. Hierdoor ging alles ineens fout, ik raakte in paniek en gooide mijn masker en regulator af en zwom naar de oppervlakte. ‘Dit moet je nooit doen, hoor' zei Chris streng, toen ook hij bij de oppervlakte was. ‘Wie gooit nou zijn regulator uit de mond, dan krijg je geen lucht.' Ik ging weer met Chris naar de beneden en deed de oefening opnieuw. Dit keer ging die gelukkig wel goed.
Ook werden Christianne en ik steeds beter om elkaar dingen duidelijk te maken met gebaren. Zelf zo goed, dat we onder water de slappe lach kregen! Erg handig is dat natuurlijk niet, want onze maskers liepen hierdoor steeds vol met water. Gelukkig hadden we al wel geleerd hoe we het weer moesten legen. Na de duik, toen we weer boven kwamen hadden Christianne en ik nog steeds de grootste lol. Niemand begreep waarom wij zo aan het lachen waren, en Chris maakte de opmerking: ‘Zodra ze weer boven water zijn, kan iedereen ze meteen weer horen.'

De laatste cursusdag. Vandaag stonden er 2 duiken op het programma en nog wat oefeningen. Deze oefeningen deden we vandaag in dieper water, waar het dus ook kouder is. Ik zat ontzettend te beven onder water. Toen ik ineens opzij keek, zag ik Christianne de ‘vogeltjes dans' doen. Natuurlijk deed ik met haar mee, en we vulden dit aan met de ‘Magarena', ‘Pizzahut', ‘Toetoetoeter' en ‘hoofd-schouders-knie-en-teen'. Het hielp wel, want koud hadden we het niet meer.
Voor de middagduik moesten de buddyteams samen een duikplan maken. Een van de duikplannen zouden we die middag gaan zwemmen en dat buddyteam zou dan ook de leiding krijgen. Het leek heel democratisch te gaan, maar het bleek allemaal doorgestoken kaart. Christianne en ik waren ‘de lul' en moesten de leiding op ons nemen. Spannend! Maar ik denk dat het wel een goede boost voor ons vertrouwen was. Want het lukte ons, om te letten op onze veiligheid en op de veiligheid van de andere. Hoewel we dachten dat we betere volgers waren, viel het leiden ons niet tegen! En toen we klaar waren met onze duik, had Chris nog een leuke verrassing. We moesten allemaal onderwater blijven, we kregen een hand en vervolgens ons duikpasje. We waren allemaal geslaagd!
WAUW, DAT VOELT GOED!!

Behalve van mijn stage en het duiken, geniet ik ook heel erg van jullie lieve reacties. Fijn om te lezen dat jullie vanaf daar met me mee genieten.

Heel veel liefs,
Lonneke