#Error!! --- No results.. - not available.. - account inactive..
Bonbini !!
Su un algun tempu. Mi ta mashá pórtrét, e ta su riba di Facebook.
Nan ta tarda mi mayornan su Bonéiru. Hopi bon!!
.....................###////::<<****;;}}||###............
Wat taal betreft is dit een soort Luilekkerland voor me. Het is alsof iemand een heel eiland heeft verzonnen, waar iedereen (zelfs de kinderen, zelfs de winkeliers, zelfs de acteurs in de tv-reclames!) deze magische taal (Papiaments) kunnen spreken. Het lijkt wel alsof de hele samenleving hier die taal spreekt, en hem niet tot weinig gebruikt, alleen met elkaar. Als dyslect kan ik hier dus prima uit de voeten,want met Makambas wordt vrijwel alleen Nederlands gepraat.
Eerlijk gezegd ben ik niet de beste reizigster ter wereld. Ik zit maar op een klein eiland en daarbij heeft ook dit reisverslag even op zich laten wachten. Je hebt reizigers die wel echte natuurtalenten zijn. Mensen die met speels gemak nieuwe talen oppikken terwijl anderen alleen maar besmettelijke ziekten opdoen. Beide zijn met dit avontuur niet aan mij besteed, hoewel... mijn Engels is er wel op vooruit gegaan. Toen ik hier net kwam leek ik met mijn blonde haar en mijn roze huid op een flamingo, gelukkig kan ik nu door als een kameleon. Want met mijn bruine huid val ik niet meer buiten de toon. Hoe dan ook, ondanks dat dit mijn eerste echte reiservaring is, is reizen vanaf nu mijn grote liefde. Vanaf nu zullen al mijn spaarcentjes deze opoffering waard zijn; reizen, de wereld zien!
In de weken dat jullie even niets van me gehoord hebben, heb ik ook bezoek gehad van mijn ouders. Twee weken lang hebben zij kunnen genieten van dit pracht eiland. Mam en pap hebben al aardig wat landen in Europa gezien, en dit was voor hen de eerste keer dat ze naar de andere kant van de wereld vlogen. Gelukkig bleek het achteraf allemaal reuze mee te vallen. Alleen die hitte als je uit het vliegtuig komt, alsof er een föhn op je begint te blazen; Welkom op Bonaire! Ze vonden Bonaire een fascinerend eiland en waren wel van mening dat hier nog veel moest veranderen. Het contrast tussen arm en rijk, de dingen die Nederland subsidieert en waar niets van te recht komt... ‘een fiets is niets', bouwvallen die niet worden afgemaakt omdat ze failliet gaan (om een paar voorbeelden te geven) 'Belachelijk, dat kan toch niet zo?!!'.
Toch is Bonaire in het algemeen zeer de moeite waard. De wind maakt de hitte hier aangenaam en we doen veel leuke dingen. Wandelen in de zee op Sorobon (lees: in een zee-egel trappen), met de Woodwind varen naar Klein Bonaire om daar te snorkelen en kennis te maken met de fantastische onderwater wereld (lees: kotsend op een boot, omdat je een slok zee water te veel hebt gedronken), lekker chillen op het strand van de Antillen (lees: uit een hangmat vallen)... Uit respect voor het feit dat mijn vader het me niet in dank af zal nemen dat ik dit met jullie deel, zal ik niet zeggen wie van de twee dit gebeurde.
Na drie maanden op Bonaire heeft ‘Eenzaamheid' me gevonden. Op een avond loop ik na een heerlijke dag op stage op de boulevard, terwijl de zon in een waas van goud boven de zee ondergaat. Ik voel me gelukkig bij deze romantische aanblik, ook al ben ik hier alleen. Ik sta stil om naar de zonsondergang te kijken en begin iets te veel na te denken, en dan staat ze ineens voor mijn neus. Stil en dreigend komt ze op me af... en gaat naast me staan.Ik ken ze al langer dan vandaag, al geef ik toe dat het me verbaast haar hier in de schemering op deze prachtige pier tegen te komen. Ik vraag me af van wie ze heeft gehoord dat ik op Bonaire ben, hoe ze me heeft gevonden... Vervolgens begint Eenzaamheid me te ondervragen, wat ik verschrikkelijk vind om dat ik denk dat dit nog uren door zal gaan. Ik loop terug naar huis, in de hoop het van me af te schudden. Ik voel me leeg en kil en voor het eerst besef ik me dat ik ‘thuis', jullie dus, mis. Ik kijk nu ook steeds vaker uit naar mijn thuiskomst, terug naar jullie lieve familie en lieve vrienden.
Overigens ben ik natuurlijk niet echt depressief, dus niet schrikken want elke dag op Bonaire is nog steeds een feestje. Ik kan alleen soms zo verlangen om weer terug naar huis te gaan!
Dikke knuffel, tot snel lieverds!
P.s. Ik heb geen foto ruimte meer, kijk voor de foto's even op mijn Facebook, dan zul je zien dat elke dag op Bonaire nog vol zit met leuke dingen doen! : https://www.facebook.com/media/set/?set=a.216298261796185.51546.100002480385706&type=3
Reacties
Reacties
Lon, je leeft nog! Herkenbaar verhaal, van de ene kant is het fantastisch, van de andere kant mis je natuurlijk dingen van thuis! Maar Lon, geloof mij.. Als je straks weer thuis bent, mis je (je leven op) Bonaire nog veeeeeeeel meer.. Dus geniet ze nog eventjes daar! Dikke liefs vanuit een koud Nederlan
Allemaal herkenbaar het eenzaam voelen en vooral het naar huis verlangen. Als je dadelijk weer lekker in ons koude kikker landje bent dan verlang je terug naar het heerlijke, mooie, warme bonaire. De tijd vliegt voorbij dus geniet er zeker nog van!
Wat heerlijk om te lezen dat je ouders 2 weken geweest zijn en dat jullie veel leuke dingen gedaan hebben samen.
Succes met het oefenen voor de vierdaagse en geniet er nog maar goed van daar!!
Liefs, Karlijn
Wat heb je dat prachtig beschreven. Je hebt talent! Minder leuk dat het zo iets negatiefs is, maar ik lees al dat je voorgangers dit herkennen. Hopelijk lukt het je er mee om te gaan.
Niet te sentimenteel, meisje!
Komt allemaal goed.
Wat kun jij leuk schrijven! Eenzaamheid is mijn beste vriend, ik geniet er van. Probeer maar eens.. xxx
Soms zit het mee, en soms zit het even tegen.
That`s live.
Maar die twee weken waren fantasisch we hebben samen veel ondernomen.
Die laatste weken kom je ook wel goed door.
Pap
ach gossie...!!! kom op Lon.....geloof me je kan dan wel eenzaamheid ontmoet hebben ik verzeker je als je dalijk terug bent in nederland en je hebt iedereen weer even gezien ( en geloof me dat is na 1 dag al...)
wil je maar 1 ding en dat is terug naar je eiland!!! Dus neem het er nog maar lekker even van....wij lopen niet weg, maar zo maar even terug naar je eilandje zit er voorlopig niet in.....eerst weer sparen en dat kan soms zo verrekte lang duren...dus....GENIET!!!! Ga lekker leuke dingen doen met je nieuwe vrienden en stuur die 'eenzaamheid' maar de laan uit.
heel veel groetjes van wilco irene en dave
Lieve Lon, verlang ook naar jou.....ben benieuwd naar je. Nog heel even en je fietst weer door de bergstr met heeeel veeeel mooie bagage die niemand jou meer afneemt. Tot gauw......!
Die eenzaamheid hoort er nou eenmaal bij! Tof dat je het gewoon deelt! Iedereen in zoon situatie heeft dat welles alleen zijn er maar weinig die het gewoon zeggen.. Geniet nog maar nu het nog kan! :)
Mooi geschreven lieve Lonnie. Al vind ik de titel van je blog wel wat minder hahaha. Fijn dat je zoveel met je papa en mama hebt ondernomen :) Misschien moeten wij, en al je familie en vrienden, maar allemaal naar bonaire komen, want volgens mij is dat wel echt een beetje jouw land geworden.
Dikke knuffel voor de heimwee! Probeer echt nog te genieten daar, want als je thuis bent .. dan wil je zo graag weer terug naar de tijd daar! Hier is nog steeds alles t zelfde ;)
Liefs
Heey nicht, alweer een mooi verhaal. Kom op nog ff vol houden, en genieten van dit prachtige eiland !!!!!! Hier is t weer nog niet zo lekker. DUS GENIET ERVAN? Ik ben 28 maart uit de gips gegaan en 25 april onder plaatselijke verdoving is de stelschroef eruit gehaald. HEEL VEEL LIEVE GROETJES!!!!!!! Michel, Kay, Kyra en ik
Lieve Lon, probeer nog maar even te genieten in Bonaire zo lang je er nog zit. Het is zo bijzonder om daar heen te mogen gaan:)!
OOw en leuk dat je zoveel met je ouders gedaan hebt.
Liefs xx
Lonneke,
wat is het toch leuk om dit allemaal te lezen. Heb jammer genoeg niet altijd tijd ze meteen te lezen, maar wanneer ik dit zo zie dan denk ik wel dat je met een brok aan nieuwe ervaringen terug zult komen.
Volgens mijn agenda nog 35 dagen, voordat je het weet zit je al in het vliegtuig. Geniet er dus nog maar lekker van!
Gr Roel
Lonnieee! Wat leuk dat je ouders er twee weken waren, die foto ziet er ook erg gezellig uit ;) Dat over de taal heb je wel ideaal uitgekozen zo toen we stage mochten kiezen ;). Weet je nog dat we het daarover hadden, over je Engels enzo, en nu is het zelfs vooruit gegaan haha, mooi!
Als je nog eens zee-egel gaat trappen, wil je dan een filmpje maken?
Wij zitten nu in Kathmandu (moeten ook weer es een blog schrijven) en gaan woensdag naar Chitwan om met olifanten te badderen en (hopelijk) tijgers en neushoorns te spotten.
Geniet nog van de laatste weekjes! Doen wij dat ook ;)
Liefs Bas en Lisa
Hee Lon! Ik snap dat je het soms even moeilijk hebt, maar ik lees dat je ook nog steeds geniet. Mooi om te lezen, die eenzaamheid gaat wel weer over, al denk ik dat jij het straks ook weer heerlijk vindt om naar huis te gaan.
Geniet ervan xxx
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}